Παίζει να είμαι από τους λίγους, για να μην πω ο μοναδικός, που όταν ξεκίνησα να διαβάζω Κώστα Ταχτσή , άφησα το Το Τρίτο Στεφάνι για το τέλος. Πρώτα αγόρασα την αυτοβιογραφία του, έπειτα τη συλλογή κειμένων Η γιαγιά μου η Αθήνα , τα διηγήματα Τα Ρέστα , ό,τι είχε κυκλοφορήσει από άλλους για εκείνον, για να κατα…

Μαζί με τη νέα χρονιά με καλωσόρισε και το πρώτο δυνατό reading slump της τελευταίας τριετίας. Η αυτοβιογραφία του Κώστα Ταχτσή «Το φοβερό βήμα» ήταν αυτή που ανέλαβε τον ρόλο να με ξεκολλήσει, εκεί στα τέλη του Γενάρη. Μέσα σ’ αυτή βρήκα ή, για την ακρίβεια, μου επανέλαβε την απάντηση που ήθελα να δω κάπου γραπτή…

Μερικές φορές η νεκρική σιωπή και το απόλυτο χάος συνυπάρχουν παραδομένα. Συμβαίνουν τόσα πολλά μέσα σου που μοιάζει το ένα να εξουδετερώνει το άλλο. Σε αυτό το σημείο μηδέν, όπου κανείς δεν πλησιάζει, υπάρχεις μόνο εσύ και τα βιβλία. Αν είσαι τυχερός, που και που βρίσκεις κάποιο που σε σημαδεύει, που γίνεται σταθμό…