Μερικές φορές η νεκρική σιωπή και το απόλυτο χάος συνυπάρχουν παραδομένα. Συμβαίνουν τόσα πολλά μέσα σου που μοιάζει το ένα να εξουδετερώνει το άλλο. Σε αυτό το σημείο μηδέν, όπου κανείς δεν πλησιάζει, υπάρχεις μόνο εσύ και τα βιβλία. Αν είσαι τυχερός, που και που βρίσκεις κάποιο που σε σημαδεύει, που γίνεται σταθμό…

Άλλο ένα βίντεο στο YouTube που κατέληξε σε άρθρο. Ελάχιστο το εισόδημα και που καιρός για σπατάλες; Που θα πάει όμως; Θα αγοράσω αυτό το ρημάδι το μικρόφωνο και μετά ποιος με πιάνει; Γι’ αυτό φρόντισε να κάνεις subscribe . Ο στόχος για φέτος ήταν τα 40 βιβλία — τελικά διάβασα 60, με δύο ακόμα καθ’ οδόν. Ένα χρόνο ήδη…

Όλο λέω πως θα αργήσω να ξαναγράψω εδώ μέσα, κι όλο επιστρέφω. Ίσως αυτό να εξηγεί κάπως γιατί δεν έχουμε αρκετά δυνατά queer μυθιστορήματα στην Ελλάδα. Γιατί να δώσεις την ψυχή, την ενέργεια και τον χρόνο σου, όταν δεν υπάρχει κοινό να σε ακούσει; Κάτι που, υποθέτω, δεν έζησε - τουλάχιστον με την ίδια διάρκεια και …

Φέτος είδα τόσες πολλές αδιάφορες ταινίες, που το ότι βρήκα δέκα που άξιζαν να μπουν σε μια τέτοια λίστα, το λες και θαύμα. Στο νησί, αν και υπάρχει δημοτικός κινηματογράφος, δεν προβάλλει ταινίες της αρεσκείας μου - φαντάσου μια καλή έφεραν, ''Το διπλανό δωμάτιο'' του Pedro Almodovar , και δεν πήγα γ…

Πέρασαν πολλές σελίδες μέχρι να με κερδίσουν ''Τα χρόνια'' της Annie Ernaux . Για την ακρίβεια, λίγο παραπάνω από το μισό βιβλίο. ''Ψυχρός λόγος, περνάει γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο, δεν εμβαθύνει ποτέ, απουσιάζει η λογοτεχνική γλώσσα που με κάνει να θαυμάζω, να δένομαι ή να ταυτίζομαι …

Στο νησί μου υπάρχει ένας αόρατος αφύλαχτος παράδεισος που ονομάζεται Δημοτική Βιβλιοθήκη. Οι ντόπιοι τον αγνοούν ενώ οι εργαζόμενοι δεν γνωρίζουν τον Καμύ - ''Ποιος είναι αυτός; Έχει μεταφραστεί;'' με ρώτησε η κατά τα άλλα συμπαθέστατη υπάλληλος. Στα ράφια του όμως βρήκα πολλές φορές την λύτρωση που…