Μαζί με τη νέα χρονιά με καλωσόρισε και το πρώτο δυνατό reading slump της τελευταίας τριετίας. Η αυτοβιογραφία του Κώστα Ταχτσή «Το φοβερό βήμα» ήταν αυτή που ανέλαβε τον ρόλο να με ξεκολλήσει, εκεί στα τέλη του Γενάρη. Μέσα σ’ αυτή βρήκα ή, για την ακρίβεια, μου επανέλαβε την απάντηση που ήθελα να δω κάπου γραπτή…

Μερικές φορές η νεκρική σιωπή και το απόλυτο χάος συνυπάρχουν παραδομένα. Συμβαίνουν τόσα πολλά μέσα σου που μοιάζει το ένα να εξουδετερώνει το άλλο. Σε αυτό το σημείο μηδέν, όπου κανείς δεν πλησιάζει, υπάρχεις μόνο εσύ και τα βιβλία. Αν είσαι τυχερός, που και που βρίσκεις κάποιο που σε σημαδεύει, που γίνεται σταθμό…

Άλλο ένα βίντεο στο YouTube που κατέληξε σε άρθρο. Ελάχιστο το εισόδημα και που καιρός για σπατάλες; Που θα πάει όμως; Θα αγοράσω αυτό το ρημάδι το μικρόφωνο και μετά ποιος με πιάνει; Γι’ αυτό φρόντισε να κάνεις subscribe . Ο στόχος για φέτος ήταν τα 40 βιβλία — τελικά διάβασα 60, με δύο ακόμα καθ’ οδόν. Ένα χρόνο ήδη…

Όλο λέω πως θα αργήσω να ξαναγράψω εδώ μέσα, κι όλο επιστρέφω. Ίσως αυτό να εξηγεί κάπως γιατί δεν έχουμε αρκετά δυνατά queer μυθιστορήματα στην Ελλάδα. Γιατί να δώσεις την ψυχή, την ενέργεια και τον χρόνο σου, όταν δεν υπάρχει κοινό να σε ακούσει; Κάτι που, υποθέτω, δεν έζησε - τουλάχιστον με την ίδια διάρκεια και …

Φέτος είδα τόσες πολλές αδιάφορες ταινίες, που το ότι βρήκα δέκα που άξιζαν να μπουν σε μια τέτοια λίστα, το λες και θαύμα. Στο νησί, αν και υπάρχει δημοτικός κινηματογράφος, δεν προβάλλει ταινίες της αρεσκείας μου - φαντάσου μια καλή έφεραν, ''Το διπλανό δωμάτιο'' του Pedro Almodovar , και δεν πήγα γ…

Πέρασαν πολλές σελίδες μέχρι να με κερδίσουν ''Τα χρόνια'' της Annie Ernaux . Για την ακρίβεια, λίγο παραπάνω από το μισό βιβλίο. ''Ψυχρός λόγος, περνάει γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο, δεν εμβαθύνει ποτέ, απουσιάζει η λογοτεχνική γλώσσα που με κάνει να θαυμάζω, να δένομαι ή να ταυτίζομαι …