Λένε πως μπορεί να ξεχάσεις τους ανθρώπους αλλά ποτέ πως σε έκαναν να νιώσεις. Το ίδιο ισχύει και με τους συγγραφείς. Ο Alessio Forgione μου χάρισε πέρυσι, με το πρώτο του μυθιστόρημα Napoli mon amour, τη πιο έντονη αναγνωστική μου εμπειρία. Στην τελευταία σελίδα έκλεισα σοκαρισμένος το βιβλίο και άρχισα να φέρνω βό…

Αυτή τη χρονιά του 'δωσα και κατάλαβε. Που με έχανες, που με έβρισκες, πάντα θα με πετύχαινες μπροστά από ένα βιβλίο ή μια οθόνη. Και επειδή όπως φαντάζεσαι οι ταινίες που είδα ήταν μπόλικες, με τον όρο καλύτερες εννοώ αυτές που θα έβλεπα άνετα και δεύτερη φορά -αν δεν έχω ήδη δει- και σιγουρότατα θα αγόραζα σε…

Έσβησα πολλά. Έγραψα περισσότερα. Διακριτικά στολισμένα ώστε να μην εκτεθώ. Λείανα τις προτάσεις για να μη σε γρατσουνίσουν. Αλλά είπα αυτή πρέπει να είναι η ευκαιρία μου να μιλήσω για τελευταία φορά ανοικτά, με την ελπίδα να ξορκίσω ό,τι με βαραίνει. Μετά από αυτό, τέλος η θυματοποίηση. Βάζω αντιηλιακό και στρέφω…

O Alain De Botton  άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι  από τότε που έπεσε στα χέρια μου το πρώτο του μυθιστόρημα-δοκίμιο ''Η μικρή φιλοσοφία του έρωτα'' (πάτα εδώ για να διαβάσεις την άποψη μου) και κάθε του συνέντευξη/ομιλία είναι ατόφιος πλούτος για το πνεύμα και τεράστια παρηγοριά για όποιον σκέφτετα…

''Κωστή μου, θέλω να αλλάξω ringtone στο κινητό. Θα μου κατεβάσεις ένα τραγούδι;'' ''Αμέ'' απαντάω στη μητέρα μου ''Αύριο όμως που θα ανοίξω το laptop''. Τελικά οι ιστοσελίδες που γνώριζα δεν υπήρχαν, πιθανότατα έκλεισαν γιατί ήταν παράνομες, βρήκα μόνο μία από την οποία…

Αχ, δεν έχω λόγια να σου περιγράψω πως νιώθω κάθε φορά που βολτάρω στο Κουλούκι, στη Μερικιά, στο Φυτώριο. Περιοχές στη Λέρο που  ναι μεν έχω συνδέσει με τα παιδικά μου χρόνια και κυρίως με τις ξαφνικές σχολικές εκδρομές  αλλά που εκτίμησα δεόντως τώρα που ζω μακριά τους, σε μια πόλη οπού ασφυκτιούν από φασαρία και …